حضرت رقیه (س) خطاب به پدرش فرمود: «غصه حجاب من را نخوری باباجان؛ چادرم سوخته اما به سرم هست هنوز. از همه مردان امت رسولالله میخواهم فریب فرهنگ و مدهای غربی را نخورید؛ همواره علی بن ابیطالب امیرالمومنین(ع) را الگو و پیشوای خود قرار دهید و از شهدا درس بگیرید... از همه خواهران عزیزم و از همه زنان امت رسولالله (ص) میخواهم روز به روز حجاب خود را تقویت کنید، مبادا تار مویی از شما نظر نامحرمی را به خود جلب کند؛ مبادا رنگ و لعابی بر صورتتان باعث جلب توجه شود؛ مبادا چادر را کنار بگذارید. همیشه الگوی خود را حضرت زهرا (س) و زنان اهل بیت قرار دهید.»متنی که ملاحظه کردید، بخشی از وصیتنامه شهید«محسن حججی» است. این شهید بزرگوار از نیروهای جان برکف مدافع حرم بود که در 16 مرداد 1396 در منطقهای مرزی بین سوریه و عراق به اسارت نیروهای تکفیری-تروریستی داعش درآمد و پس از دو روز شکنجه و اسارت، در روز 18 مرداد به درجه رفیع شهادت رسید.رهبر معظم انقلاب - 30 مرداد 1396- فرمودند: «شهید حججییک جوان از همین جوانهای امروز است، او هم یک جوانی است در سنّ 25 سالگی؛ یعنی همین اینترنت و همین کانالهای اجتماعی و همین روزنههای اغواگر صوتی و تصویری و همهجوری، این جوان را هم احاطه کرده، مثل هزاران جوان دیگری که احاطه کرده، امّا او اینجوری از آب درمیآید. البتّه شهید حُجَجی را خدای متعال مثل یک حجّتی امروز در مقابل چشم همه گرفت امّا زیادند کسانی که این احساس، این انگیزه، این ایمان در آنها وجود دارد.»رهبر حکیم انقلاب همچنین - 11 مهر 1396- در دیدار خانواده شهید حججی با اشاره به شخصیت محسن حججی و تشییع باشکوه و حماسی پیکر این شهید در شهرهای مختلف،فرمودند: «در چنین شرایطی، مجذوب بودن دلهای بخش زیا

1) امسال با وجود پرحجمترین حملات، سراسر شهرها و روستاهای کشورمان، شاهد پررونقترین محافل قرآنی در ماه مبارک رمضان، و پرشورترین سوگواریها برای سالار شهیدان(ع) در دهه اول محرّم بود. آنها که در این مصاف از ملت ایران سیلی خوردند، نه سفلگان پروژه بگیر سیاسی و رسانهای، بلکه کارفرمایانشان در ناتوی فرهنگی- اطلاعاتی بودند. هر چند «آرایش جنگی» دشمن غلیظتر شده، اما منحصر به امروز نیست و هرقدر شدت یابد، سند محکمتری است بر این مدعا که تمدن وحشی غرب به عنوان امتداد حرکت شیطان، قافیه را باخته است.2) این معارضه، در دو قالب متفاوت انجام میشود. نخست، تهاجم و هتاکی آشکار از سوی صهیونیسم مسیحی و بازوهای بهائی و تکفیری آن. دوم، نفوذ و تحریف و مصادره به مطلوب، در قالب جعل «اسلام آمریکایی و شیعه انگلیسی». هرگاه مجال یافتند، ارادت ملت ایران به امام حسین(ع) را هدف گرفتند؛ مانند حرمتشکنی عاشورای سال 1388 و اغتشاشات سال گذشته، و نیز، دوره موسوم به اصلاحات که با وقاحت نوشتند: «اگر حسین در کربلا کشته شد، نتیجه خشونت پدر و جدّش بود»! ریشه ستیزهجویی غرب و غربگرایان را باید در گسترش روزافزون اسلام جُست. عبدالکریم سروش که در فتنه نیابتی سال 1388، عضو «اتاق فکر جنبش سبز در خارج کشور» (لندن) بود، دو بار به سراسیمگی غرب اذعان کرد. او 4 اسفند 1388 در دانشگاه دلفت هلند گفت: «تز سکولارها درباره جدایی حکومت از دین، در جهان واژگونه شده؛ و وجود دین را در عمق زندگی ایرانیان و بازگشت دین را در مغرب زمین میتوانیم ببینیم. آنچه گمان میرفت رو به احتضار میرود یا مُرده، تجدید حیات کرده، برخاسته و دیگران را به نگرانی افکنده است. سکولاریسم که قرار بود بیطرف باشد، اکنون ستیزهگر شده و با برخی ادیان می

1- نزدیک به 10 ماه از پیدایش پدیده پلشت کشف حجاب میگذرد و متاسفانه در این مدت شاهد مقابله چندانی با آن نبودهایم! انفعال مسئولان محترم در قبال پدیده کشف حجاب در حالی است که به وضوح میدانند، کشف حجاب علاوهبر آنکه حرام شرعی و حرام قانونی است، پدیدهای عفتسوز و خانوادهبرانداز نیز هست از این روی، مقابله جدی با این هنجارشکنی از یکسو برای نجات فریبخوردگان و از سوی دیگر برای پاکسازی جامعه از توطئه بدخواهان، ضروریتر از آن است که تساهل و انفعال در آن جایی داشته باشد. اکنون سؤال این است که انفعال ده ماهه با چه توجیه قانونی و منطقی صورت پذیرفته است؟! و آیا این انفعال در اجرای نص صریح قانون، مصداق روشنی از «ترک فعل» نیست و مرتکبان مشمول بازخواست نمیباشند؟!  2- انفعال در اجرای قانون و مقابله با کشف حجاب، اولاً؛ این پدیده عفتسوز را در نگاه افراد فریبخورده (یعنی اکثریت کشف حجابکنندگان) کم اهمیت جلوه میدهد و  ادامه آن را بیمانع دانسته و تنها در حد و اندازه یک تخلف جزئی تلقی میکنند (که کردهاند). ثانیاً؛ سرویسهای اطلاعاتی دشمن را که صحنهگردان اصلی هستند با احساس موفقیت! روبهرو میسازد (که ساخته است) و ثالثاً؛ به این توهم دامن میزند که اگر مقابله با کشف حجاب ضرورت حیاتی داشت، چرا بیش از ده ماه در مقابل آن سکوت کرده و اقدام قابل توجهی انجام ندادهاند و تازه بعد از گذشت ده ماه به فکر مقابله افتادهاند؟! و رابعاً؛ این پرسش را پیش میکشد که مگر برای مقابله با کشف حجاب قانون نداشته و نداریم؟! و اگر این هنجارشکنی در قوانین جاری پیشبینی و جرم تلقی شده، چرا به اجرا در نیامده است؟!  3- کجای این توجیه را میتوان قابل قبول و منطقی دانست که اجرای قوانین مو

16:15 31.07.2023 معترضان در نیجر از کودتا حمایت کردهاند، پرچمهای فرانسه را آتش زده و فریاد مرگ بر فرانسه سر میدهند. تحولاتی که 4 مرداد/ 26 ژوئیه در «جمهوری نیجر» روی داد و «کودتا» خوانده شد، در دنباله تحولات عدهای از کشورهای آفریقایی بود. فارغ از اینکه رهبر جدید - حسومی مسعودو - و رهبر سابق - محمد بازوم - چه خصوصیاتی داشتهاند و از سوی چه کشور یا کشورهایی حمایت میشده و میشوند، حرکت ضدفرانسوی و ضدغربی نظامیان و تودههای مردمی که از برکناری محمد بازوم حمایت کردند، اهمیت ویژه دارد. بر این اساس بسیاری از ناظران، تحولات نیجر که پیش از این در کشورهای آفریقایی مالی، بورکینافاسو، گینه کوناکری و آفریقای مرکزی روی داده بود را اخراج غرب و بهخصوص فرانسه از آفریقا تعبیر کردند. این روند که بیارتباط با تغییر قدرت در عرصه بینالملل نیست، نشان میدهد فضای جهان هر روز بر دولتهای غربی دارای سابقه استعمارگری تنگتر میشود. در این خصوص گفتنی است:تظاهرات آفریقاییها یا آفریقاییتبارها علیه اروپا و به طور خاص علیه فرانسه به یک پدیده تبدیل شده است. آفریقاییتبارها در همین هفتههای اخیر علیه سیاستهای دولت فرانسه در پاریس، مارسی و... به میدان آمدند و بعضی جریانات اجتماعی فرانسه را هم جذب کردند. در همان حال در «نیجر» شاهد تظاهرات چندصدهزار نفره به خصوص در «ینامی» پایتخت بودیم. این تظاهرات که غربیها از آن با عنوان حمایت از کودتاگران پوشش دادند، در واقع ضدفرانسه و علیه سالها استیلای آن بر این مردم بود. این تظاهرات و تظاهرات پاریس یک منطق داشتند و در آن یک جریان سیاسی را در سطح بینالمللی هدف گرفته بودند.آفریقا یک قاره بزرگ با منابع متنوع و از نظر فرهنگی بسیار غنی است و در چرخش نظام

(بسم الله الرحمن الرحیم) 1 ـ آن روز یکی از روزهای خیلی دور بود ـ دو هزار سال قبل از میلاد مسیح ـ نمرودیان از مراسم مذهبی خود به شهر بازگشته بودند... اتفاق عجیبی افتاده بود. بتهای خود را شکسته و فروریخته یافتند... «چه کسی با خدایان ما چنین کرده است»؟!... از این و آن پرسیدند... کسانی در پاسخ گفتند «جوانی را شنیدیم که [به زشتی] از آنها یاد میکرد. نامش ابراهیم بود... «او را به مقابل دیدگان مردم بیاورید تا گواهی دهند... ابراهیم را که فرا خواندند، پرسیدند: آیا تو با خدایان ما چنین کردهای؟ گفت؛ بت بزرگ چنین کرده است (ابراهیم بت بزرگ را نشکسته و تبر را به گردن آن آویخته بود)... از او بپرسید، اگر سخن میگوید!... جمعی از آن جماعت به خود آمدند و سر به تفکر فرود آوردند.. میدانستند که از خدایانشان کاری ساخته نیست و... نمرود، حاکم ستمگر آن روزها (در بینالنهرین) که در مقابل استدلال ابراهیم به عجز آمده و فرومانده بود و در دیگر سو، جماعتی از پیروانش را میدید که به ابراهیم و آئین توحید او گرویدهاند، چاره کار را در به آتش کشیدن ابراهیم دید!... «حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آلِهَتَکُمْ... او را بسوزانید تا خدایان خود را یاری کرده باشید»... همان حرکتی که نمرودیان مستکبر غرب امروزه با احساس ناتوانی و استیصال در مقابل موج فراگیر و پرشتاب گرایش مردمان به اسلام عزیز، به آن روی آوردهاند... آتش زدن قرآن!... و خدای مهربان به آتش فرمان داد که «یَا نَارُ کُونِی بَرْدًا وَ سَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِیمَ... ای آتش برای ایراهیم سرد و بیآسیب باش». و چنان شد که خدا فرموده بود. 2 ـ  آن شب که سر مبارک امام مظلوم و شهیدمان را به کاخ سبز شام بردند، یزید، سرمست از پیروزی خیالی و در حالی که کار اسلام ر